beddua

2011-11-09 00:20:00

Şartlar insanlara göre değişirse bu dünyaya koşulsuz şartsız bağlanmak niye? Bir gün gelip de o kuru tabutta o kuru yaşama mahkum olacak birer bedenimiz ve kendi başına bir dünya olan birer ruhumuz varken bedenden ibaret birer mahluk gibi davranmak ne derece doğru? Ya da yanlış kavramı bu denli mi içimizde? Yine günün en kötü başlangıçları, dibine vurulmuş bir kurtulma hissi... Ansızın kurtuluşumla son bulacak olan bir dibe batış ve ardından yeni kulaçlanacak bir derinlik. Bu yolu bu denli çok kat edişimiz mi bizi ıssızlaştıran ya da bir çaba gerekmiyor mu buna? Yine ruhumun derinliği, yine ansızın dapdar gelen dünya. Yine suçlular, yine mahkumlar ve yine, olur da yanlışlıkla tutarsa diye, içimde tuttuğum kırık dökük beddualar... İşte şimdi, onlardan biri oluyor dünya.

16
0
0
Yorum Yaz